Hayatımızı bir işaret bekleyerek sonraya erteliyoruz. Zannediyoruz ki kafamızdaki gelecekte bir an var ve o anda işaretin fişeği yakılıyor artık herkes ve her şey el birliği etmişçesine hayatımızı değiştirmek için koşmaya geliyor. Bu beklentinin bir kazananı var elbette: eski halimiz. O, güvenle ve olduğu haliyle varlığını korumaya devam ediyor. Ancak yine de bir şeyin içten içe farkındayız. O gelecek hiçbir zaman gelmeyecek. Ta ki biz şimdi iyi hissetmeyi seçene kadar. Şimdi, şu anda zaten yeterince iyi olduğumuzu hissedene kadar. Mucizeyi beklemek zamanımızı alıp eskiyi bize bırakacak.
Bir şeyler olduktan sonra kafamızdaki plana hazır olacağımız düşüncesi bizi şimdinin yokluğunda tutuyor. Halbuki şimdi, şu anda bir şeyleri değiştirebileceğimizin farkındalığı hayatı farklı değerlendiren yeni bizi ortaya çıkarıyor. Hayat an be an yıkılıyor ve bir daha kuruluyor. Biz şimdi yeterli olduğumuzu bilerek yeniye geçtiğimizde o ana kadar orada duran ve dikkatimizi çekmeyen fırsatları görmeye başlıyoruz. Çünkü ego filtremiz seçimlerini yeterli olandan yani bizden yana kullanmaya başlıyor. Bizi iyi hissettiren seçeneklere olan inancımız artmaya başlıyor. Yeterli olduğumuzu bilmek de varlık bilincimizi arttırıyor.
Bu hayatta neyi başarmak istiyorsak o başarının mucizesinin kendisi olmak yine bizim elimizde. O başarının taslağı iç dünyamızda onu okumayı seçmek ise bizim elimizde. Okuma yazma bilgimiz şimdi okuduğunu anlamaya yeterli. Çünkü biz şimdi. Şu anda bu değeri hak ediyoruz. Biz mucizenin kendisi olmayı hak ediyoruz. Bu öz değere, bu hayatta var olduğumuz için sahibiz. Bir kurtarıcı beklemek yerine kendi hayatımızın kahramanı olmayı seçebiliriz. Bu bize hem özgüven hem huzur hem de özsaygı olarak geri döner.
Kendimizi şimdi hayalini kurduğumuz düşünceye gerçekten layık görebiliriz. Hatta bunu daha da ileriye taşıyıp şimdi o kişi bile olabiliriz. Hayata izin veririz ki o kişinin geçmişi yaratılsın. Beklediğimiz mucizenin kendisi oluruz ki hayat o mucizenin geçmişini, nasıl meydana geldiğini oluştursun. Ne olmayı seçeceğimiz bizim işim ve nasılı da yaradanın. Nasılını yaratana bırakarak mucizenin kendisi olabiliriz.